برای من که یدی طولانی در حذف وبلاگ‌ها دارم،از یاسی نوشت تا ری‌را و کافه کاغذیش و حتی وبلاگ‌هایی که اسمشان در خاطرم نیست، اینجا برایم چیز دیگریست،شاید کمی تلخ‌تر،اما حقیقی،رشد کرده و مانوس.

امروز یکساله شد و حواسم نبود.خوشحالم که دارمش.

خلاصه که اره ۳۶۵ روز گذشت و هنوز "مرا عظیم تر از این آرزویی نمانده ست که به جستجوی فریادی گم شده برخیزم" 

پ ن: عنوان بریده های آهنگی از محمد نوری! ترانه سرا تورج نگهبان. 

پ ن: مرسی صخی از یاداوری:دی